Αυτή η ποίηση του καιρού, ουρλιάζει
αφάνταστα τον αέρα
παγιδεύοντας την πτώση της θερμοκρασίας, το κορμί
δακρύζει από χιόνι
πιάνω το χιόνι στο μαύρο μου φουστάνι, εκείνο
πάλι στάζει αίμα
ευτύχημα που τα μάτια μέσα στο μαύρο δε χωρούν