«..Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω
Ξεχάστε με στη θάλασσα..»

Θόδωρος Αγγελόπουλος


Είπες: Εδώ στο κέντρο της δημοσιάς
θα σπείρω θάλασσα άκοπη, ναι κατάχαμα θα τη σπείρω
να ‘ρχονται οι άνθρωποι αύριο, στο μέλλον
ν’ ακούνε την έγνοια των ματιών μου
Κι ως πήρες πλήθος άντρες και γυναίκες που έμοιαζαν
σ΄ ένα ταξίδι της
κι εκεί που έλεγες
Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω
Ξεχάστε με στη θάλασσα
η παγίδα ολόκληρη ή κομμάτια στην τσέπη του σακακιού
-το σώμα πρώτο καταγής
Και στη μέση του βάθους που έριχνες τη σπορά
το σγουρό αλογάκι σου κόκκινο, κόκκινο
να τρέχει ακίνητο
-ανάγκη που μου ‘ρχόταν να κλάψω
ανάγκη μια αιωνιότητα και μία μέρα