Τώρα που η φωτιά κοχλάζει στα αίματα των νεκρών
και τα σκυλιά- οι έμπιστοί μου επιζώντες-
σπινθηρίζουνε κάτι από τη μνήμη του ήλιου, του νου
κι ακόμα, οι τόποι φέρνουν μια ηχώ απ’ το ζουζούνισμα
των μελισσών, ίσως οι φλέβες σκάσουν νίτρο
και άσπλαχνη θεομηνία