Έτσι κατοικούσαμε το σπίτι


Έτσι κατοικούσαμε το σπίτι, τότε
Ποτίζοντας τις πέτρες που συλλέχτηκε με μια μεγάλη παρηγοριά
να φτάνει ως την εξώπορτα ταμένη και να μυρίζει
καρβέλια αγρών
και φυλλωσιές σπαρμένες σκούρο μπλε
που αλήθεια ο πάνω όροφος του Αυγούστου
να φεγγοβολά
που το σώμα σου και το σώμα μου
με ήλιο να συντρίβεται
Το σπίτι με την κόκκινη πορτοκαλιά
στους τοίχους
Που πια δεν μεγαλώνει, πέφτουν τα φύλλα ακριβά
μάνα τα φύλλα δεν ανθίσανε
τα μάτια κάτω τρέμουν
κι ας είναι καλοκαίρι
Έτσι κατοικούσαμε το σπίτι
με μια πορτοκαλιά αίμα
και τώρα
που τη μάνα μου την έλουσαν κρασί
εκείνο το σπίτι ως την αιωνιότητα κλειστό
Κομμάτια του σπιτιού στο δρόμο πεταμένα..