Λησμόνησα τόσους φόνους τυλιγμένους
να περπατούν
ανάμεσα στη συνείδηση
και στα πλευρά
γυμνό το άγριο ρούχο μου

Και πως να προχωρήσω
μ' ένα κρανίο πάνω στα μαλλιά
που ακούγονται βαθιά βαθιά
μέλισσες
και κύκλοι κοκκινωποί
Πώς να προχωρήσω
σ' ένα κορμί
οπού κάθε μαστός καίει
κι εγώ βαρέθηκα να μ' αφήνω
στο στήθος
με δυο κινδύνους αντικρύ

Ω θε μου πως θα μ' οδηγήσω
με τόσους φόνους
στις αθώες πράξεις μου


(ΖΟΖΕΤ - Αθώο Μαύρο)